تبلیغات
بلاغُ المبین - فضیلت، جایگاه و اَعمال عرفه...

بلاغُ المبین

فضیلت، جایگاه و اَعمال عرفه

     آنگاه که جبرئیل(ع) مناسک حج را به حضرت ابراهیم(ع) می آموخت، چون به عرفه رسید به او گفت : « عرفت؟ یعنی یاد گرفتی و شناختی؟ » و او پاسخ داد آری. لذا به این نام خوانده شد. وجه دیگر اینكه مردم از این جایگاه و در این سرزمین به گناه خود اعتراف می كنند. بعضی دیگر هم آن را جهت تحمل صبر و رنجی میدانند كه برای رسیدن به آن باید متحمل شد، چرا كه یكی از معانی عرف صبر و شكیبایی و تحمل است.

 حضرت آدم(ع) در عرفات
 
     مطابق روایتی که از امام صادق(ع) رسیده، ایشان فرمودند: وقتی جدّ اعلای ما حضرت آدم(ع) از باغ بهشتی به زمین فرود آمد، چهل روز هر بامداد بر فراز كوه صفا با چشم گریان در حال سجده بود. جبرئیل(ع) فرود آمد و از حضرت پرسید: چرا می گریی ای آدم؟ حضرت آدم در جواب جبرئیل گفت: چرا نگریم در حالیكه از جوار خداوند به این دنیا فرود آمده ام؟ جبرئیل گفت: به درگاه خدا توبه كن و بسوی او بازگرد. آدم گفت: چگونه؟

     جبرئیل در روز هشتم ذیحجه آدم را به منی برد، آدم شب را در آنجا ماند و صبحگاهان عازم صحرای عرفات شد. جبرئیل هنگام خروج از مكه، احرام بستن و لبیک گفتن را به او آموخت و چون عصر روز عرفه فرا رسید، آدم  را به غسل فرا خواند و پس از نماز عصر، او  را به وقوف در عرفات دعوت کرد و این كلمات را كه از پروردگار دریافت كرده بود به وی تعلیم داد. « سُبحانکَ اللّهُم وَ بِحمدِکَ لا اِلهَ اِلّا اَنت عَلِمتُ وَ ظَلمتُ نَفسِی وَ اعتَرَفتُ بِذَنبِی اِغفِر لِی اِنَّکَ اَنتَ الغَفُورُ الرَّحِیم، یعنی: جز تو خدایی نیست، كار بدی كردم و بر خود ظلم نمودم، اینک به گناه خود اعتراف می كنم، مرا ببخش كه تو بخشنده و مهربانی. »
 

     حضرت آدم(ع) تا غروب آفتاب همچنان دعا می کرد  و با تضرّع اشک می ریخت. وقتی كه آفتاب غروب كرد همراه جبرئیل روانه مشعر شد و شب را  آنجا گذراند. صبحگاهان در مشعر بپاخاست و به دعا پرداخت...، تا اینكه سر انجام بخشیده شد...
 
حضرت ابراهیم(ع) در عرفات

     جبرئیل(ع) در صحرای عرفات،  مناسک و اَعمال حج را به حضرت ابراهیم(ع)  آموخت و حضرت ابراهیم(ع) در برابر جبرئیل می فرمود: « عَرِفتُ، عَرِفتُ، یعنی: شناختم، شناختم. » لذا این سرزمین عرفات نامیده شد.
 
 پیامبر خاتم(ص) در عرفات
 
     دامنه كوه عرفات در زمان صدر اسلام، كلاس صحرایی پیامبر اکرم(ص) بود و بنا به گفته برخی مفسرین آخرین سوره قرآن در صحرای عرفات بر پیغمبر(ص) نازل شد و پیغمبر آنرا به مردم و شاگردانش تعلیم فرمود.

     رسول گرامی اسلام(ص) در چنین روزی سخنان تاریخی خود را در اجتماع عظیم و با شكوه حجاج بیان داشت و فرمودند: « ... ای مردم سخنان مرا بشنوید شاید دیگر شما را در این مکان ملاقات نكنم. شما به زودی بسوی خدا باز می گردید و در آن جهان به اعمال نیک و بد شما رسیدگی می شود. به شما توصیه می كنم هركس امانتی نزد اوست به صاحبش برگرداند. ای مردم بدانید که ربا در آئین اسلام حرام است. از پیروی شیطان بپرهیزید. به شما سفارش می كنم كه به زنان نیكی كنید زیرا آنها امانت های الهی در دست شما هستند و با قوانین الهی بر شما حلال شده اند. ... من در میان شما دو چیز به یادگار می گذارم كه اگر به آن دو چنگ زنید گمراه نمی شوید، یكی كتاب خدا و دیگری سنّت و عترت من است. هر مسلمانی با مسلمان دیگر برادر است و همه مسلمانان جهان با یكدیگر برادرند و چیزی از اموال مسلمانان بر مسلمانی حلال نیست مگر اینكه آنرا به رضایت به  دست آورده باشد...
 
 تسبیحات پیامبر(ص) در عرفه

سُبْحانَ الَّذى فِى السَّمآءِ عَرْشُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الاَْرْضِ حُكْمُهُ
منزه است خدایى كه عرش او در آسمان و  فرمان و حكمش در زمین است.
 
سُبْحانَ الَّذى فِى الْقُبوُرِ قَضآؤُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْبَحْرِ سَبیلُهُ
منزّه است خدایى كه در گورها قضا و فرمانش جارى است، منزّه است خدایى كه در دریا راه دارد.

سُبْحانَ الَّذى فِى النّارِ سُلْطانُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ
منزّه است خدایى كه در آتش دوزخ سلطنتش موجود است، منزّه است خدایى كه در بهشت رحمت او است.

سُبْحانَ الَّذى فِى الْقِیمَةِ عَدْلُهُ سُبْحانَ الَّذى رَفَعَ السَّمآءَ
منزّه است خدایى كه در قیامت عدل و دادش برپا است، منزّه است خدایى كه آسمان را بالا برد.

سُبْحانَ الَّذى بَسَطَ الاْرْضَ سُبْحانَ الَّذى لا مَلْجَاَ وَلا مَنْجا مِنْهُ اِلاّ اِلَیْهِ
منزه است خدایى كه زمین را گسترد، منزّه است خدایى كه ملجا و پناهى از او نیست جز بسوى خودش.

اَذکار روز عرفه

سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ 100 مرتبه.
منزّه است خدا و حمد از آن خدا است و معبودى جز خدا نیست و خدا بزرگتر از توصیف است.

توحید 100 مرتبه و آیة الكرسى 100مرتبه و صلوات بر محمّد و آل محمّد 100مرتبه.

لااِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَریكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیى وَیُمیتُ.
معبودى جز خدا نیست یگانه اى كه شریک ندارد، پادشاهى خاص او است و از آن او است حمد، زنده كند و بمیراند.
وَ یُمیتُ وَیُحْیى وَهُوَ حَىُّ لا یَموُتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ
قَدیرٌ 10 مرتبه
و بمیراند و زنده كند و او است زنده اى كه نمیرد هرچه خیر است بدست او است و او بر هر چیز
توانا است.

اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ وَاَتوُبُ اِلَیْهِ 10 مرتبه.
آمرزش خواهم از خدایى كه معبود بحقى جز او نیست كه زنده و پاینده است و بسویش توبه كنم.

یا اَللّهُ 10 مرتبه، یا رَحْمنُ 10 مرتبه، یا رَحیمُ 10 مرتبه، یا بَدیعَ السَّمواتِ وَالاْرْضِ یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ 10 مرتبه، یا حَىُّ یا قَیُّومُ 10 مرتبه، یا حَنّانُ یا مَنّانُ 10 مرتبه، یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ 10 مرتبه و آمینَ 10 مرتبه.
 
برخی از اَعمال شب و روز عرفه
 
1 - احیا و نماز و عبادت در شب عرفه.
 
2 - دعا در شب عرفه.
 
3 - زیارت امام حسین(ع) در شب عرفه.
 
4 - غسل.
 
5 - روزه روز عرفه..
 
6 - قرائت دعای عرفه امام حسین(ع).
 
7 -  قرائت دعای عرفه امام سجاد(ع).
 
 8 - زیارت امام حسین (ع) در روز عرفه.

9 - زیارت حضرت اباالفضل العباس(س) در روز عرفه.
 
10 - اعتراف و اقرار به گناهان.
 
11 - دو رکعت نماز که در رکعت اوّل بعد از حمد، سوره  توحید و در ركعت دوم بعد از حمد، سوره کافرون خوانده می شود. سپس چهار رکعت نماز که در هر رکعت بعد از حمد، پنجاه مرتبه سوره توحید که این نماز در همان نماز حضرت امیرالمؤمنین(ع).
 
در پایان عاجزانه از همۀ شما عزیزان
التماس دعای ویژه دارم، دعایم کنید

+نوشته شده در چهارشنبه 1 مهر 1394 ساعت12:30 ق.ظ توسط "خلیل" | نظرات |